آهاااای ساندیسخوران مزدبگیر! منافق شمایید...

آهای ساندیسخورها! روی صحبتم با شماست.

شمایی که چه داخل بالاترین و چه بیرون از آن، مشغول دروغ پراکنی، مصادره، سرکوب و جنایتید. منافق واقعی شمایید نه مردمی که به دعوت رهبران جنبش، 25بهمن را به روزی تاریخی تبدیل کردند. 

شما منافقید، نه مردمی که با حضور میلیونی خود، 25بهمن را در تهران و سایر شهرها، به کابوسی تبدیل کردند که شما و رهبرتان را از آن رهایی نخواهد بود. 

منافق شمایید که به مردم کشورتان که ابتدایی ترین حقوق قانونی و شهروندی خود را می طلبند، آن هم بر اساس قانون اساسی خودتان(ماده 27-قانون تشکیل اجتماعات)، اجازه اجتماع نمی دهید. شمایی که نه تنها به وظیفه قانونی خود در قبال صدور مجوز برای راهپیمایی و تشکیل اجتماعات و اقدام برای حفظ امنیت آن، عمل نمی کنید، بلکه با تجهیز نیروهای نظامی و شبه نظامی مزدور، و انداختن آنها به جان هموطنانتان، باعث شهادت و مجروح شدن عده ای از هم میهنان می شوید و بسیاری را نیز غیرقانونی بازداشت می کنید. 

شما منافقید که از یک سو، دم از آزادی بحث و بیان در بالاترین می زنید و مخالفانتان را به حذف آرا و عقاید دگراندیشانه و دگرباشانه متهم می کنید، و از سوی دیگر، با پروپاگاند رسانه ای مداوم در یک و نیم سال گذشته، دروغ را راست جلوه می دهید و اجازه دسترسی به حتی چند وبسایت مخالف را هم از آنان دریغ می کنید.

نفاق، روحیه بارز رهبرتان است که با دورویی و استاندارد دوگانه، به برخورد با موضوعات می پردازد، قیام مردم مصر علیه دیکتاتور را شجاعانه عنوان کرده، آن را حق مسلم آنان قلمداد می کند و دخالت در امور آنان را وظیفه دینی و انسانی خود بر می شمرد، از طرف دیگر، برگزاری تظاهرات در همبستگی با همآنان را در داخل ایران، برنمی تابد. 

کسی که وقتی سمبه اعتراضات خیابانی مخالفان را، به علت تکثر جمعیت ایشان، پرزورتر می بیند، ادعا می کند که "زیر بار لشگرکشی های خیابانی نخواهد رفت" ولی از طرف دیگر، به طرفداران خود، اجازه برگزاری هرنوع تجمعی را(مثل 9دی 88) می دهد. 

مگر نفاق و منافق بودن چیزی جز این است؟ جز این که مردم کشور خود را، که چیز زیادی نمی خواهند جز آزادی و دموکراسی و برخورد یکسان با تمام شهروندان، فتنه گر و منافق می خوانند و آنان را به گروهکی می چسبانند که سالهاست نه تحرکی در داخل ایران داشته و نه دست به اقدام جدی ای زده است و عملا مرده تلقی می شود. 

شما منافقید نه ما...